aktum
| 3 marca 2016 ]

Festiwal Gorzkie Żale – nowe epifanie

Trwa festiwal Gorzkie Żale organizowany w Warszawie przez Centrum Myśli Jana Pawła II. W tym roku wspólnie wgryzać się możemy w temat wolnej woli i decyzji co dzień przez nas podejmowanych: tych małych i tych wielkich. Organizatorzy zadbali, by pomogły nam w tym różne formy przekazu: dyskusje, instalacje artystyczne, teatr, kino, warsztaty dla dzieci… Warto zajrzeć do programu, który znajdziecie na stronie gorzkiezale.pl.

A żeby zanęcić zamieszczamy zaczerpnięty od organizatorów opis jednej intrygującej propozycji – „Mysterium” Igora Gorzkowskiego:

Czarny sześcian w centrum miasta, odźwierny pilnuje, żeby wchodzić pojedynczo. Informuje tylko, że jeden seans trwa 3-5 minut. Napis nad wejściem to nie nazwa i nie tytuł, lecz stanowcze wezwanie i zapowiedź, jak w każdym teatrze: silentio – cisza.

Ciemność i cisza przed spektaklem sprzyjają zatarciu się punktów odniesienia w przestrzeni i czasie, aby wyzwolić stłumioną wyobraźnię dzieciństwa, która pozwala projektować marzenia, rozterki, obawy… na lalkę. Teatr lakowy nie ma w sobie nic z naturalizmu, operuje metaforą i rozwinięcie jej zależy od samego widza. Autor tego projektu nawiązuje do wciąż żywej w Ameryce Południowej tradycji pudełkowego teatru ulicznego, w którym aktor-lalkarz gra wielokrotnie ten sam spektakl, dla każdego osobno.

Na placach miast Argentyny i Boliwii można spotkać lalkarzy prezentujących swoje spektakle w najmniejszym teatrze świata. Niewielki kubik, pudło o boku mniej więcej pół metra ma z jednej strony otwory, przez które widz może zajrzeć do środka. Ludzie ustawiają się w kolejce, podchodzą pojedynczo. Wewnątrz jest mała scena ze scenografią, horyzontem i kulisami. Z drugiej strony też są otwory, do których aktor-lalkarz wkłada dłonie, animując znajdujące się w środku lalki. Przedstawienia trwają kilka minut, ich treścią są często tematy religijne.

Gorzkie zale